wolven

Hoofdstuk 2 Mijn kinderjaren / Mijn troeteldieren/ mijn wolven

 

In mijn stuk dat ik ga schrijven :”Hoofdstuk 2 mijn kinderjaren, de

vernederingen en de eenzaamheid”

 

Zal U gaan begrijpen waarom ik mijn troost en genegenheid zocht bij dieren en waarom ik nu dit gedeelte eerst schrijf

Mijn wolven

indexwolven

In mijn kindertijd was er in Sint-Truiden iemand die een wolf had en een Duitse Herdershond.

Hij liet deze met mekaar kruisen en bekwam zo een speciaal soort wolfshond. Nu is het zo dat een wolf zijn water opzuigt en een hond zijn water slabbert.

Dus als er een nest jongen op de wereld kwam, werd er gekeken welke het water slabberden en deze werden verkocht als “wolfshond”, de anderen waren “wolven” en deze werden of afgemaakt, of de mooiste exemplaren werden behouden om mee verder te kruisen met andere honden.

De eerste maal in mijn leven dat ik van mijn vader een geschenk kreeg, waren twee exemplaren uit een dergelijke nest. Maar….., het waren exemplaren die hun water opzogen, dus….wolven.

Wie geeft er nu in’ s Hemelsnaam een klein kind twee wolven cadeau?

In elk geval, ik ben nooit door deze dieren gebeten, integendeel er ontstond een heel speciale band tussen ons. Als ik de kans zag om ’s nachts mijn bed uit te glippen, ging ik….op de grond tussen mijn WOLVEN slapen. Ik genoot van hun warmte en hun bescherming.

Als ik de kans zag om hun los te maken, trok ik er mee de vrije natuur in, in bossen en velden en voelde ik me als een Koning, niemand zou het gedurfd hebben om ook maar een vinger naar me uit te steken en de wolven hadden me aanvaard als roedel-leider en gehoorzaamden me onvoorwaardelijk.

Daar is er een eerste mythe over mij ontstaan in de streek

“Theo en zijn wolven”

 

 

Maar net zoals er mij in mijn leven nooit lange mooie momenten werden gegund, werd het me hier ook niet gegund.

Op een dag toen mijn vader me voor een niemendal weer hard begon te slagen, brak Dolly (de vrouwelijke wolf), door de afsluiting en viel mijn vader aan om me te verdedigen. Indien ik niet zelf had geroepen om te gaan liggen, had zij mijn vader zeker en vast verscheurd.

Maar dan kwam het verschrikkelijke.

Dolly had het lef gehad om het autoritaire gezag van mijn vader aan te vallen en moest als straf worden afgemaakt en vermits dat het mijn hond was moest ik worden mee gestraft.

Er werd mij een loden kogel van een 6mm-longrifele in de handen geduwd, ik moest er met een mes een kruis in snijden, de kogel op de loop van het geweer duwen en de loop tussen de ogen van Dolly duwen.

Dan kwam het bevel, Schiet, schiet dat stomme beest door zijn stomme kop, als ge niet zelf schiet, dan schiet ik, maar dan niet door zijn hoofd, maar in zijn pens en dan zal zijn lijden veel erger zijn en veel langer duren.

Schiet !!!!

En ik schoot!!!!!

Geloof me een dier voelt zijn einde komen en terwijl ik de loop tussen haar ogen plaatste, gaf zij me nog een poot, met een blik van waarom?, ik ben jou altijd trouw geweest, ik heb jou liefde warmte, genegenheid en bescherming geboden, waarom wil jij me nu doden?

Het effect van de insnijding in zo’n kogel is verwoestend. Vooraan zie je een klein gaatje, maar eenmaal het hoofd ingedrongen zet de kogel zich open, gevolg… ik zag de hersenen en bloed langs allen kante weg spatten en ik verloor het bewustzijn.

Werd terug bijgebracht met een emmer ijskoud water en kreeg het bevel om al die smeerlapperij op te kuisen.

PIJN….., PIJN…..,PIJN…..

VERDRIET….,VERDRIET….,VERDRIET….

Maar hier was het nog niet gedaan. Boris die nu alleen zat, bovendien in een klein donker hok werd opgesloten, ik mocht er niet meer bijkomen, Boris voelde ook dit

PIJN….., PIJN…..,PIJN…..

VERDRIET….,VERDRIET….,VERDRIET….

En Boris begon meewarig te huilen, dag en nacht

Tot… ik geen gehuil meer hoorde en…. ’s morgens het totaal verminkte kadaver vond. Hij was zogezegd uitgebroken en onder de wielen van een vrachtwagen terechtgekomen, ik geloof dit verhaal tot op heden nog steeds niet.

In elk geval, daar werd de basis gelegd waarom ik nu nog altijd zoveel van honden hou en dat honden zo graag naar mij toekomen.

De wolven waren weg, maar het roedel-instinct is in mij gebleven en honden voelen dat.

 

Wij zouden het ten zeerste waarderen indien U hier beneden een reactie zou willen plaatsen. Ook reacties van "MOSLIMS" "JODEN" en "ANDEREN" zijn welkom, zolang het maar Boodschappen zijn van "VREDE" en "LIEFDE" en "RESPECT" voor "MEKAAR"

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s