Hoofdstuk 2 Mijn kinderjaren / Mijn troeteldieren/ mijn kat

Katten1

Hoofdstuk 2 Mijn kinderjaren / Mijn troeteldieren/ mijn kat

Zoals ik in mijn vorige artikelen reeds geschreven heb hoe het verging met mijn wolven en mijn hond, zo gruwelijk verging het ook met mijn andere dieren die ik als kind in mijn hart had gesloten

Op een dag toen ik al mijmerend door de natuur trok, hoorde ik het zacht gemiauw van een jong katje in een haag.

Toen ik ging kijken zag ik dat het verstrikt was geraakt in een strop die er door stropers was geplaatst om konijnen te vangen. Ik heb het katje losgemaakt, de val vernietigd (want ik hou niet van dergelijke praktijken) en nam het mee naar huis om het te verzorgen.

Echter thuisgekomen, kreeg ik van mijn vader te horen dat zoiets niet bij ons thuis hoorde, een kat was alleen maar goed om in de tuin alles wat er was gezaaid en geplant overhoop te krabben.

  • Dus: moest dit schepsel worden afgemaakt
  • En vermits: ik het had meegebracht moest ik het zelf doen.
  • Ik moest haar met de achterste poten nemen en haar hoofd tegen een muur vermorzelen
  • Maar: een kat is taai en die krijg je niet zomaar doodgeslagen, zeker niet met de kracht van een kind
  • Dus: nadat ik haar herhaaldelijk met haar hoofd tegen een muur had moeten slagen, was het enig effect, veel bloed en een hevig gejank
  • Dan maar: op een ander manier
  • Ik moest: op een brug gaan staan boven een beek achter de boerderij, haar lichaampje in het water gooien
  • En: haar met een stok onder water houden tot zij verdronken was.
  • Maar: nogmaals een kat is taai en hoelang de doodstrijd geduurd heeft, weet ik niet, maar het was lang….. heel lang….
  • En: voor mij ook heel traumatiserend, daar als kind het moeten onder water houden van zo’n klein, weerloos schepseltje,  met de pootjes grijpend naar de oppervlakte om te overleven, een oppervlakte, die niet bereikbaar was omdat ik haar moest onderhouden met een stok.
  • Ondertussen: het bloed naar boven stromend, bloed uit de verwondingen veroorzaakt door het tegen de muur slagen van haar hoofd, snakkend naar leven, maar stervend
  • Eenmaal dood: moest ik haar gewoon met het water laten meedrijven, haar begraven of afscheid nemen mocht ik niet
  • Voor mij: het zoveelste trauma van pijn

 

Advertenties

Wij zouden het ten zeerste waarderen indien U hier beneden een reactie zou willen plaatsen. Ook reacties van "MOSLIMS" "JODEN" en "ANDEREN" zijn welkom, zolang het maar Boodschappen zijn van "VREDE" en "LIEFDE" en "RESPECT" voor "MEKAAR"

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s